به [ رجل ] داده و همانطورى كه مرحوم مصنف نيز در اينجا آورده ايشان نيز فرموده‌اند : اگر عضوى از اعضاء مرد مورد جنايت نافذه واقع شود جانى مكلّف است صد دينار بدهد . از اينكه حكم بمرد اختصاص داده شده ميتوان استفاده كرد كه جنايت نافذه در اعضاء زن نبايد ديه‌اش اين مقدار باشد لاجرم نسبت به وى يا بايد به ارش رجوع نموده و يا حكم شجاج را بالنسبة در آن جارى كرده و بگوئيم : چون شجاج در زن نصف شجاج در مرد است لاجرم نافذه در مرد اگر ديه‌اش صد دينار باشد در زن مىبايد پنجاه دينار فرض گردد همان طورى كه ديه زن نصف ديه مرد مىباشد . و در برخى از فتاواى مرحوم مصنف آمده است كه زن در جنايت نافذه همچون مرد بوده لاجرم در نافذه وارد بر آن مانند مرد جانى بايد صد دينار بدهد . قوله : من انّها لا تطلق الّا عليها : ضمير در [ انّها ] و [ لا تطلق ] به شجاج متقدمه راجع بوده و در [ عليها ] به جراحت در سر و صورت برمىگردد . قوله : و فيها فى انملة ابهامها : ضمير در [ فيها ] به حارصه و در [ ابهامها ] به يد راجع است . قوله : نصف عشره : يعنى نصف عشر بعير . قوله : و لم نقف على مستنده : يعنى مستند و مدرك قول شيخ عليه الرحمه .